Met opgeheven hoofd Martiniplaza uit

8 mei 2016

Het programmaboekje bij Donar kopte over Challenge Sports: “het team dat (bijna) nooit weet te verrassen”. De redactie van dat blad heeft ongetwijfeld, net als de overige 3500 Groningers, gisterenavond met samengeknepen billen de laatste minuten van de eerste play-offwedstrijd gevolgd. “Hadden we dat nou maar niet geschreven”, zullen ze gemompeld hebben. Maar ze konden na afloop toch nog rustig aan het bier: “Zie je wel!”

Challenge Sports opende brutaal: 2-6, maar via 6-6 en 8-8 pakte Groningen de lead en ging van 16-10 naar de eerste kwartstand van 22-12. Bubnic pakt het leeuwendeel van de Groningse punten (14) en bij Rotterdam is Anderson opvallend aanwezig in dat eerste bedrijf met 8 van de 12 punten.

In periode twee moet Armand Salomon Lashard Anderson even wisselen. Hij heeft al twee fouten achter zijn naam en is voor het vervolg van groot belang. Dat blijkt ook binnen de lijnen: in no time brengt Donar het verschil naar 35-18. Als Anderson terugkomt wordt de balans met een 0-10 run weer wat hersteld (35-28), maar Donar is los en gaat erop en erover. Vooral dankzij het feit dat zij 13 maal aan de vrije-worplijn staan (en Rotterdam in de eerste helft helemaal niet). De ruststand is dan 39-23 en de wedstrijd lijkt gespeeld.

Maar Challenge Sports (misschien inmiddels een beetje gewend aan een grote achterstand in de rust) is niet van plan zich zomaar gewonnen te geven. Sergio de Randamie laat een paar keer zien dat hij beschikt over een mooie driepunter. Rotterdam verdedigt collectief, werkt keihard en snoept puntje voor puntje iets van de achterstand af. Het verschil na het derde kwart is nog maar vijf punten: 53-48.

De eerste score van het vierde kwart is ook voor de Randamie. Het blijkt later het kleinste verschil in de wedstrijd 53-50. De Groningse toeschouwers schuiven massaal naar het puntje van hun stoel, maar Cunningham en Bubnic scoren met een driepunter en brengen de stand naar 59-50.

Een bijna versleten Anderson zoekt een paar keer, terwijl hij zwaar verdedigd wordt, de score onder het bord. Het lukt hem niet. Eén keer plukt Bart Stolk de bal uit de rebound en scoort wel: 69-65; nog 1’16 op de klok. Het is Jeter die met zijn laatste score Braal en zijn team opgelucht doe ademhalen bij de eindstand van 71-65. Eigenlijk verdienden de Rotterdammers na afloop het applaus in plaats van de miljoenenploeg uit het hoge Noorden; in ieder geval konden ze met opgeheven hoofden de lange terugreis aanvaarden.

Morgen komen de Groningers voor de return naar het Topsportcentrum. Challenge Sports hoeft zich na gisteren alles behalve kansloos te achten om er een verlenging van dit seizoen uit te halen. Wij hopen dat u de mannen massaal komt ondersteunen.